‘අයියෝ මොන වදයක්ද මන්ද ටිකක් නිදහසේ ඉන්න දෙන්නෙම නෑනේ.මුන් දෙන්නම එකයි අප්පා’යි තමාටම කියාගත් ඇසළ පඩිපෙල බැස පහත මාලයට ගොඩවිය.
“ආ මල්ලි කන්නෙ නැද්ද දැන්ම”
“දැන්ම කන්න බෑ අයියෙ.තාම ඇහැරුණ ගමන්නෙ”
“මල්ලිට අද ස්පෙෂල් වැඩ මුකුත් නෑනෙ නේද?”
“නෑ අයියෙ තාත්තා අද එන්න කිව්වෙත් නෑනෙ”
“වැඩ මුකුත් නෑ කිව්වට අද ශාලිකාවත් එනවා කිව්වද දන්නේ නෑ”සඳුනි කතාව මැද්දට පැන්නාය.
“යකෝ ශාලිකා ගැන මටවත් නැති අමාරුවක්නෙ මෙයාට තියෙන්නෙ”ඇසළ කීවේ කේන්තියෙනි.
“හා හා ඇත්තද සුදු මල්ලියෙ.ඕකට තමයි කියන්නෙ කට බොරු කිව්වත් දිව බොරු කියන්නෙ නෑ කියලා.දැක්කද තරිඳු බළලා පැන්න හැටි මල්ලෙන්”
‘හුටා නොදකින් මගෙ කට,මොන මගුල් කියවෙනවද දන්නෙ නෑ,කටටත් බ්රේක් නෑනෙ අම්මපා.දැන් දීපන්කො උත්තර’ඇසළ තනිවම සිතුවේ මොහොතකට පෙර තමාගේ කටින් පිටවූ වැරදි වචන කිහිපය ගැනයි.
“සඳුනි බේබිව හම්බවෙන්න කවුද ඇවිල්ලා”යි කියමින් ගුණපාල කෑම මේසය අසළට පැමිණියේය.
“හායි සඳුනි අක්කා කොහොමද හුඟ කාලෙකින්”
සඳුනි නිවසේ ඉදිරිපසට යාමටත් ප්රථම ශාලිකා නිවස තුලට පැමිණ සදුනිව වැළඳගත්තාය.
“ඇසළ මෙ බලන්න ඔයාගෙ යාලුවෙක් ඇවිත් තියෙන්නේ”කියමින් සඳුනි ශාලිකාත් කැටුව කෑම කාමරය දෙසට ඇදුනාය.
‘මලා ඉවරයි.දැන් ඉතින් කාලා වරෙන්කෝ.මේකි මේක අස්සටත් රිංගුවනේ.අයියෝ මාවමයි කන්න එන්නේ’ශාලිකා දුටු ඇසළ තමාටම මුමුණා ගත්තේය.
“හායි ඇසළ ගුඩ් මෝර්නින්.මේ දැන් වගේ ඇහැරිලා තියෙන්නෙ”
“අනේ නෑ මම මේ තාම නින්දෙ ඉන්නෙ”යි කියමින් ඇසළ අසුනින් නැගිට උඩුමහලට යාමට සැරසුණි.
“බලන්නකො අක්කි මෙයාගෙ තියෙන ගෑස්.අපේ ෆොටෝ නම් උස්සන් එනවා ඒකට මොකද”
ශාලිකා කට හදමින් කීවාය.
“ඉතින් නංගි මොකද මේ උදේ පාන්දර කුකලත් අරගෙනම”සඳුනි කතාව වෙනතකට හැරවීය.
“කුකුලා අපිට ගස්සලා ගියෙ ඔය කාමරේට”
ශාලිකාගේ කතාව සඳුනි මෙන්ම තරිඳුවද සිනහා ගැන්වීය.
“ගනන් ගන්න එපා නංගි.ඔය උදේ ඉඳන් මගෙත් එක්ක තරහින් ඉන්නෙ”සඳුනි ඇඟට පතට නොදැනී කීවාය.
“ඉඳගන්නකො නංගි.ඉතින් කියන්නකො කොහෙද මේ උදේ පාන්දර යන්නෙ”
සඳුනි ඇසුවේ ශාලිකාට ඉඳ ගැනීමට අසුනක් දෙන අතරයි.
“මම මේ ක්ලාස් ගියා අක්කා.අද ක්ලාස් නෑ.ඉතින් මම මේ පැත්තෙ ආවා ඇසළත් ඉන්නවනේ”
“හා එහෙනම් හොඳයි දවල්ට කාලාම යන්න ඉන්න ඕනෙ තේරුණාද”
“බලමුකෝ”
බවලතුන් දෙදෙනාගේ සතුටු සාමීචිය මැද තරිඳු කෑම කා අවසන් විය.
“ඔයා කාලා ඉවරද තරිඳු.නංගි කෑම ටිකක් කමු.මට ඒකත් අමතක උනා”
“දැන් බෑ අක්කා.මම කාලා ආවේ.කෝ මේ ඇසළ”
“කාමරෙට ගියා නේද නිදිද දන්නෙත් නෑ.ඉන්න මම බලල එන්නම්”
“ඕනෙ නෑ අක්ක ඉන්න මම කතා කරගෙන් එන්නම්”දණහිස තරම්වත් දික් නොවූ කෙටි සායක් හැඳසිටි ශාලිකා තරප්පු පෙල දිගේ දිව යන දෙස සඳුනි සහ තරිඳු බලා සිටියේ විශ්මයෙනි.
“මම කිව්වෙ මෙයාලගේ මොකක් හරි හොරයක් තියෙනවා.උදේ කෝල් කලේ මෙහෙ එන්න වෙන්න ඇති.හිටපල්ලකො මම අල්ලගන්නකන්”
සඳුනි තරිඳුට කීවේ ජයග්රාහි විලසිනි.
“ශාලිකා නරක කෙල්ලෙක් නෙමෙයිනෙ සඳු.හොඳ පවුලක වැදගත් ලමයෙක්.අපි හොඳට දන්න කියන උදවියනෙ.ඒ නිසා බයවෙන්න දෙයක් නෑනේ.තාත්තගෙ හො ඳම යාලුවගෙ දුවනේ”
“වැදගත්කම සේරම හොඳයි මට අල්ලන්නෙ නැත්තෙ මෙයාගෙ විලාසිතා තමයි.බලන්නකො අද ඇඳන් ඉන්න සාය.අඩියක් දිග නෑ”
සඳුනි නෝක්කාඩු ස්වරයෙන් කීවාය.
“ඉතින් ඔයත් අඳින්නකො එහෙම.බලන්න කොච්චර ලස්සනද කියලා”තරිඳු ඇසක් වසමින් කීවේ සඳුනිව ඇවිස්සීමටයි.
“ඔව් ඔව් එච්චරයි අඩු.ඔයිට හොඳයි නිකං හිටියනං.මම ගිහින් බලලා එන්නම් මෙලහටත් අපේ එකාට මොනා කරලද දන්නෙ නෑ” යි කියමින් සඳුනි කෑම මේසයෙන් ඉවත් වූවාය.
“සඳු මල්ලිට එන්න කියන්න මට එයාට කියලා වැඩක් කරවගන්නත් තියෙනවා.ඉක්මනට එන්න”
හිස වැනූ සඳුනි එතනින් ඉවත්ව ගියාය.
***
‘මල ඇනේ අක්කා කියන්නා වගේ මේකද දන්නෙ නෑ කවද හරි මගෙ ඉරණම වෙන්නෙ.ඇඳන් ඉන්න ඇදුමෙ හැටි.අපේ උන් ඉස්සරහා මෙහෙම කෙල්ලෙක් එක්ක ගියොත් මට ටික දවසකින් වහ කන්නයි වෙන්නෙ.මදෑ අද ගෙදරට වෙලා ඉන්න හැදුවා.දැන් ඒකත් ඉවරයි’තනිවම සිතමිනි ඇසළ ඇඳෙහි වැතිරුනේ.
“එක්සියුස් මී..මම ඇතුලට එන්නද”කියමින් ශාලිකා ඇසළගේ කාමරයට ඇතුල් විය.
“හා ඇතුලට ඇවිල්ලා ආයෙ එන්නද කියලාත් අහන සිරිතක් තියෙනවද ශාලිකා හැබෑටම.අද මොකෝ අපිව මතක් වෙලා”
“අපිට නම් මෙහෙම හරි මතක් වෙනවා.මෙයාලා ඉතින් අපි උන්නද මලාද කියලවත් බලන එකක්යැ”ශාලිකා නෝක්කාඩු ස්වරයෙන් කීවාය.
‘මතක් වෙන්න වැඩේමයි’තමාටම කියා ගනිමින් ඇසළ ඇදෙන් නැගිට්ටේය.
“මල්ලී තරිඳු අයිය ඔයාට ටිකක් එන්න කිව්වා” සඳුනි කාමරයට ගොඩවැදුනේ එසේ කියමිනි.
“අයියෝ අක්කෙ නිදහසේ ඉන්නවත් දෙන්නෑ හලෝ තමුසෙලා”
“දැන් මෙයාට ලොකු නිදහසක් ඕනෙ වෙලා වගේ නේද ශාලිකා”කියමින් සඳුනි ඇසළට ඇසක් ගැසුවාය.
ඇසළ සිය සොයුරියට රවමින් කාමරයෙන් පිටතට පැමිණ පහත මාලය දෙසට ඇවිද යනවිට තරිඳු සිටියේ කෑම කා අවසන් වී පුවත් පතක් කියවමිනි.
“ඇයි අයියා කතාකලේ හදිස්සියක්ද?”